W metodologii Szaniawski wyróżnia: metodologię apragmatyczną oraz pragmatyczną. Metodologia apragmatyczna bada naukę jak wytwór, innymi słowy struktura zdań. Metodologia pragmatyczna, jak metodyka w szerokim zakresie rozumianego naukoznawstwa, bada naukę w środku tzw. "kontekście odkrycia". Angażuje pojęcia akceptacji zdania, subiektywnego prawdopodobieństwa zdania, celu badań naukowych. Pożyteczne na rzecz metodologii pragmatycznej okazują się pojęcia teorii decyzji, w szczególności zaś uchwycenie wartościowania działań podjętych w środku wyniku decyzji. Takie wartościowanie jest odbiciem celów działalności naukowej. Jednym z tych celów jest, twierdzi Szaniawski, zdobywanie informacji. Rozważania na zadanie roli informacji w środku badaniach naukowych prowokują do następujących pytań: Jaki styl ma informacja dostarczana wskroś badania naukowe? Jak jest wykorzystywana wewnątrz procesie podejmowania decyzji wskroś badacza? Jaka jest wzór informacji z punktu widzenia określonego problemu decyzji? Z tą problematyką wiąże Szaniawski kwestie praktyczne, istotne na rzecz rozwoju nauki: jakiej informacji szukać do wnętrza procesie badań naukowych, jaką cenę zbyt nią wynagradzać plus w charakterze tę informację spożytkować?