W ujęciu metodologicznym poważanie nie odgrywa do wnętrza nauce żadnej roli, ponieważ, w charakterze twierdzi Szaniawski: w środku nauce racje są bezosobowe. Pojęcie nauki w charakterze wytworu nie tłumaczy ale procesu powstawania teorii naukowych. Z socjologicznego punktu widzenia interesującą problematykę związaną z nauką wyznaczają: wymowa nauki do wnętrza społeczeństwie, jej system organizacyjna, alokacja środków, konsekwencje odkryć, żywość rozwoju nauki także nieformalne zależności w środku środowisku uczonych. Tutaj odnajduje Szaniawski obszar na rzecz rozważań na rzecz roli autorytetu w środku nauce. Może płeć słaba zaufać na tworzeniu standardów, wyznaczaniu "poziomu aspiracji". Opanowywanie zasad pracy naukowej wskroś młodych adeptów nauki przebiega na drodze naśladownictwa – metody sporadycznie bywają formułowane. Ważną funkcję autorytetu upatruje Szaniawski we wpływie na decyzje dotyczące badań naukowych, doradztwo, opiniowanie prac także osób, klasyfikowanie ich poniżej względem przydatności do pracy naukowej. Decyzje te mają z konieczności styl subiektywny, nie istnieją ponieważ zadowalająco precyzyjne kryteria ważności wyniku. Według Szaniawskiego na powaga prawdziwy zginać się muszą: górny status zawodowy uczonego również jego sylwetka etyczna. Zawartość komponenty moralnej autorytetu naukowego jest funkcją przemian zachodzących wewnątrz nauce dodatkowo do wnętrza jej sytuacji społecznej.